Στον τομέα της σύγχρονης υποδομής αστικού φωτισμού και της κατασκευής πύργων επικοινωνίας ηλεκτρικής ενέργειας, οι λαμπτήρες (συμπεριλαμβανομένων των κολώνων φώτων, των στύλων σήματος κυκλοφορίας και των πυλώνων επικοινωνίας) συχνά αναπτύσσουν παραμορφώσεις κάμψης κατά την παραγωγή και την εγκατάσταση λόγω διεργασιών κύλισης, μεταφοράς ή αποθήκευσης υλικού. Αυτές οι παραμορφώσεις θέτουν σε κίνδυνο τόσο την αισθητική ποιότητα όσο και τη δομική φέρουσα απόδοση. Οι παραδοσιακές μέθοδοι διόρθωσης βασίζονται στο χειροκίνητο ίσιωμα — οι εργαζόμενοι εφαρμόζουν χειροκίνητα διορθωτικές δυνάμεις χρησιμοποιώντας γρύλους, λοστούς και εργαλεία σφυρηλάτησης μέχρι να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις ισιώματος. Αυτή η προσέγγιση όχι μόνο πάσχει από χαμηλή απόδοση αλλά επίσης συνεπάγεται σημαντική φυσική καταπόνηση και κινδύνους ασφάλειας. Με τις εξελίξεις στη μηχανική τεχνολογία κατασκευής, οι μηχανές ισιώματος λαμπτήρων έχουν εισαχθεί ως εξειδικευμένος εξοπλισμός. Η βασική τους αξία δεν έγκειται μόνο στη βελτίωση της ακρίβειας και της αποτελεσματικότητας στο ίσιωμα, αλλά και στη συστηματική μείωση της έντασης της χειρωνακτικής εργασίας. Για να κατανοήσουμε αυτόν τον μηχανισμό βελτίωσης, είναι απαραίτητο να αναλύσουμε τρεις βασικές πτυχές: τα χαρακτηριστικά εργασίας του χειροκίνητου ισιώματος, τις λειτουργικές αρχές των μηχανών ισιώματος και τα εξελισσόμενα μοντέλα συνεργασίας ανθρώπου-μηχανής. Εξοπλισμός κοπής, εξοπλισμός συγκόλλησης, εξοπλισμός ευθυγράμμισης, μηχανές ισιώματος. Προηγμένη αυτόματη μηχανή συγκόλλησης ελαφρού πόλου 
