การตรวจจับและการตอบสนอง: "ดวงตา" และ "สมอง" ของการควบคุมที่แม่นยำ

เพื่อเพิ่มความแม่นยำของเส้นตรง การระบุลักษณะการเบี่ยงเบนของขั้วอย่างแม่นยำถือเป็นสิ่งสำคัญ ซึ่งต้องอาศัยระบบการตรวจจับของเครื่องยืดผม วิธีการตรวจสอบด้วยตนเองแบบดั้งเดิม เช่น การดึงลวดและการตรวจสอบไม้บรรทัด ไม่เพียงไม่มีประสิทธิภาพเท่านั้น แต่ยังประสบปัญหาในการตรวจจับการเบี่ยงเบนเล็กน้อยและการบิดเบี้ยวที่ซับซ้อนอีกด้วย เครื่องยืดเสาสมัยใหม่มักใช้อุปกรณ์ตรวจจับหลายมิติแบบไม่สัมผัสหรือแบบสัมผัส รวมถึงเลเซอร์ดิสเพลสเมนต์เซนเซอร์ กล้องสำรวจแบบอิเล็กทรอนิกส์ หรือกลไกการวัดที่เชื่อมโยงกับตัวเข้ารหัส ระบบเหล่านี้สามารถรวบรวมพิกัดกึ่งกลางหน้าตัดหรือข้อมูลความตรงของบัสเวย์ได้หลายจุดตามความยาวของเสา จึงสร้างแบบจำลองการเบี่ยงเบนสามมิติของแกนของเสาได้ อุปกรณ์ตัด อุปกรณ์เชื่อม อุปกรณ์ยืดผม เครื่องยืดผม

คุณค่าหลักของระบบการตรวจจับอยู่ที่การเปลี่ยน "ความโค้งคลุมเครือ" ให้เป็น "ข้อมูลเชิงปริมาณ" ด้วยการรวบรวมข้อมูลแบบเรียลไทม์ โดยจะวิเคราะห์ประเภทการเบี่ยงเบน (เช่น การโค้งงอในทิศทางเดียว ความโค้งรูปตัว S หรือการบิดเบี้ยวของขดลวด) ตำแหน่ง (เช่น ราก ส่วนตรงกลาง หรือส่วนปลาย) และขนาด (เช่น ค่าเบี่ยงเบนขนาดใหญ่ ความแปรผันของความชัน) เมื่อส่งไปยังระบบควบคุม อัลกอริธึมจะคำนวณขนาดแรงตามทฤษฎี ทิศทาง และลำดับการใช้งานสำหรับแต่ละจุดแก้ไข โดยพิจารณาจากคุณสมบัติเชิงกลของวัสดุ (เช่น โมดูลัสยืดหยุ่น ความแรงของคราก) และข้อกำหนดด้านความตรงของเป้าหมาย ตัวอย่างเช่น การดัดเหล็กเส้นที่รากต้องใช้โมเมนต์ตอบโต้การดัดอย่างเข้มข้นใกล้กับฐาน ในขณะที่การดัดส่วนกลางจำเป็นต้องมีการกระจายแรงแบบสมมาตรรอบๆ จุดกึ่งกลางเพื่อให้ได้รูปแบบการแก้ไข "การดัดสามจุด" กลไกการตอบสนองแบบวงปิดของ "การตรวจจับ การวิเคราะห์ และการตัดสินใจ" จะเปลี่ยนกระบวนการยืดจาก "การทดลองแบบทดลองและข้อผิดพลาด" ไปเป็น "การปรับให้เหมาะสมที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูล" ซึ่งสร้างรากฐานทางข้อมูลสำหรับการปรับปรุงความแม่นยำ